Δείτε τις πρώτες φωτογραφίες του Αρη που έβγαλε το ευρω-ρωσικό σκάφος TGO

Η διαστημοσυσκευή «Σκιαπαρέλι» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και της ρωσικής Roscosmos μπορεί να συνετρίβη στον ‘Αρη τον Οκτώβριο, αλλά το μητρικό σκάφος Trace Gas Orbiter (TGO), που τέθηκε σε δορυφορική τροχιά γύρω από τον γειτονικό πλανήτη, τα πάει θαυμάσια και ήδη έστειλε τις πρώτες φωτογραφίες.

Οι επιστήμονες δήλωσαν πολύ ικανοποιημένοι από την ποιότητα των φωτογραφιών του ‘Αρη που τράβηξε η υψηλής ανάλυσης κάμερα CaSSIS (Colour and Stereo Surface Imaging System) του σκάφους από ύψος μόνο 250 χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια.

«Είδαμε την περιοχή Hebes Chasma με ανάλυση 2,8 μέτρων ανά πίξελ. Είναι περίπου σαν να πετάς πάνω από τη Βέρνη με 15.000 χιλιόμετρα την ώρα και ταυτόχρονα τραβάς καθαρές φωτογραφίες των αυτοκινήτων στη Ζυρίχη», δήλωσε ο καθηγητής Νίκολας Τόμας του Πανεπιστημίου της Βέρνης, επικεφαλής της πολυεθνικής ομάδας που κατασκεύασε την υψηλής τεχνολογίας κάμερα CaSSIS.

Με επιτυχία επίσης δοκιμάσθηκαν οι αισθητήρες NOMAD και ACS που θα αναλύσουν τα αέρια στην αρειανή ατμόσφαιρα, με έμφαση στο μεθάνιο, ένα οργανικό στοιχείο που θα μπορούσε να έχει ακόμη και βιολογική προέλευση, δηλαδή μικροβιακή ζωή κάπου στον πλανήτη.

Ένα τέταρτο όργανο, το FREND, που κι αυτό δοκιμάσθηκε με επιτυχία τις τελευταίες μέρες, θα ψάξει για υδρογόνο κοντά στην επιφάνεια του ‘Αρη, πράγμα που μπορεί να υποδηλώνει την παρουσία νερού.

Το TGO -η επιτυχία του οποίου πέρασε απαρατήτητη εξαιτίας της αποτυχίας του Schiaparelli- αποτελεί την πρώτη φάση της ευρω-ρωσικής αποστολής ExoMars, το δεύτερο στάδιο της οποίας θα είναι η αποστολή ενός ρομποτικού ρόβερ στον ‘Αρη το 2021.

Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει πρώτα να βρεθούν τα αναγκαία χρήματα και, προς τούτο, συνέρχονται αυτή την εβδομάδα στη Λουκέρνη της Ελβετίας οι υπουργοί Έρευνας από τα κράτη μέλη της ESA για να λύσουν το πρόβλημα χρηματοδότησης.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Νέα μελέτη: Κάτω από την «καρδιά» του Πλούτωνα… κρύβεται ένας ωκεανός

Κάτω από την πιο χαρακτηριστική περιοχή του Πλούτωνα, η οποία έχει σχήμα καρδιάς, είναι πολύ πιθανό να υπάρχει ένας κρύος μισολιωμένος ωκεανός παγωμένου νερού, μεγάλος όσο όλες μαζί οι θάλασσες της Γης, σύμφωνα με νέες μελέτες των στοιχείων που είχε στείλει στη Γη το σκάφος «Νέοι Ορίζοντες» (New Horizons) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA).

Έτσι, ο Πλούτων έρχεται να προστεθεί σε άλλα σώματα του ηλιακού μας συστήματος που μπορεί να φιλοξενούν υπόγειους ωκεανούς, με πιθανότητα κάποιων μορφών ζωής σε αυτούς. Ο ωκεανός του Πλούτωνα εκτιμάται ότι βρίσκεται 150 έως 200 χιλιόμετρα κάτω από την παγωμένη επιφάνειά του και έχει βάθος έως 100 χιλιομέτρων.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων ΜΙΤ, Αριζόνα και Καλιφόρνια-Σάντα Κρουζ, με επικεφαλής τον καθηγητή πλανητικών επιστημών Φράνσις Νίμο του τελευταίου, που έκαναν δύο σχετικές δημοσιεύσεις στο περιοδικό «Nature», εκτιμούν ότι ο υγρός ωκεανός βρίσκεται πολύ κοντά κάτω από την επιφάνεια του νάνου πλανήτη και όχι σε μεγάλο βάθος.

H λεγόμενη περιοχή Tombaugh που μοιάζει με καρδιά και ειδικότερα ένα κυκλικό επίπεδο τμήμα της 1.000 χιλιομέτρων με την ονομασία Sputnik Planitia (προηγουμένως λεγόταν Sputnik Planum), που πιθανότατα δημιουργήθηκε από πρόσκρουση αστεροειδούς, είναι η πιο φωτεινή πάνω στον Πλούτωνα. Για κάποιο άγνωστο λόγο, είναι μονίμως «κλειδωμένη» απέναντι στο δορυφόρο Χάροντα.

Ένας ωκεανός από κάτω της θα μπορούσε να εξηγεί αυτή τη βαρυτική ανωμαλία. Παρόλο που απέχει από τον Ήλιο περίπου 40 φορές περισσότερες από ό,τι η Γη, ο Πλούτων έχει διατηρήσει στα έγκατά του ραδιενεργή θερμότητα από την εποχή που δημιουργήθηκε πριν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια, κάτι που επιτρέπει τη διατήρηση ενός υγρού ωκεανού στο εσωτερικό του, λιώνοντας -ή έστω μισολιώνοντας- τους πάγους. Επιπλέον, ο πλουτώνιος ωκεανός πιθανώς περιέχει αμμωνία που δρα ως…αντιψυκτικό.

Το σκάφος New Horizons, που έχει μέγεθος μεγάλου πιάνου, εκτοξεύθηκε από τη Γη τον Ιανουάριο του 2006 και έφθασε στον μακρινό Πλούτωνα τον Ιούλιο του 2015, όπου παρέμεινε επί τρεις μήνες, στέλοντας πίσω πολύτιμα στοιχεία, προτού συνεχίσει το ταξίδι του ακόμη πιο πέρα από τον Ποσειδώνα, στη Ζώνη Κάιπερ και ειδικότερα στο σώμα «2014 MU69», όπου αναμένεται να φθάσει την Πρωτοχρονιά του 2019. Υπάρχουν ενδείξεις ότι και άλλα μεγάλα σώματα σε αυτή τη Ζώνη μπορεί να διαθέτουν υπόγειους υγρούς ωκεανούς.