Φκάλουν την μια μάσκα, βάλλουν την άλλη

Του Κυριάκου Ανδρέου

Τέλειωσαν που λέτε οι εκλογές, καιρός για καρναβάλια. Μα αν το καλοσκεφτεί κανείς δεν ζούμε πάντα σε ρυθμούς καρναβαλιών; Με τέτοιες μεταλλάξεις σε ιδέες και πεποιθήσεις δεν ξέρουμε ποιοι στα αλήθεια είναι οι πολιτικοί μας. Άλλοι ανεμόμυλοι, άλλοι καιρικά φαινόμενα (μια ήλιος μια σύννεφα) χάσαμε τον λογαριασμό. Δεν είναι βεβαίως κυπριακή πρωτοτυπία. Είναι παγκόσμιο το φαινόμενο οι πολιτικοί να μεταλλάσσονται, να ζουν δηλαδή συνεχώς σε καρναβάλια, αλλάζοντας μια την άλλη προσωπεία, μάσκες. Ωστόσο στη χώρα μας λόγω και του μικρού μεγέθους η διαπίστωση είναι πιο έντονη. Μην μου πείτε πως δεν το διαπιστώσατε προεκλογικά, όταν οι υποψήφιοι πήγαιναν όπου φυσάει ο άνεμος προς άγραν ψήφων. Μην μου πείτε πως δεν το διαπιστώσατε μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου όταν κάποιοι που θεωρούν εαυτούς προσωπικότητες πετάχτηκαν από στρατόπεδα ηττημένων σε αυτά των νικητών. Μα από την άλλη δεν είναι και οι πολιτικοί που εκλέγουμε (και αυτοί που διορίζονται από τους εξελεγμένους) καθρέφτης της κοινωνίας; Να σας πω μόνο τι μου είπε ένα γεροντάκι: μεν πιστεύκεις γιέ μου. Αύριο που θα φκει ο Πρόεδρος τούτοι ούλλοι που θωρείς τωρά να τον βρίζουν μαζί του θα’ ναι. Θα ορκίζονται και ότι τον ψήφισαν…
Επί τη ευκαιρία να συγχαρούμε ως Κίνημα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την επανεκλογή του αλλά και τον Σταύρο Μαλά που το πάλεψε μέχρι τέλους με αξιοπρέπεια και πολιτισμένα. Η Κύπρος γύρισε σελίδα. Την επόμενη πενταετία μας περιμένουν πολλά, κάποια οδυνηρά και σύντομα μάλιστα. Κάποιων οι πληγές θα πρέπει να επουλωθούν και άλλων η αλαζονεία να μπει στο συρτάρι. Τους απλούς πολίτες θα πρέπει να ενώνει ο Πρόεδρος όχι τα συμφέροντα. Και έχει μεγάλο στοίχημα να κερδίσει. Καλά τα καρναβάλια λοιπόν, ας τα απολαύσουν όλοι αλλά ας μην παρασυρόμαστε από άρτους και θεάματα. Δουλειά, δουλειά από όλους. Και όσον αφορά την Πράσινη Ασπίδα αυτά που υποσχεθήκαμε σύντομα θα αρχίσουν να υλοποιούνται. Στο σύστημα υπάρχουν τρύπες, που κάνουν κακό στον τόπο μας σε αναλογία, όσο και η τρύπα του όζοντος στη γη. Η πράσινη ανεξάρτητη φωνή μας με μόνη έγνοια το περιβάλλον και τον άνθρωπο έχει ανάγκη όλους εσάς για να δυναμώσει. Ακτιβιστές, απλούς πολίτες, ακόμη και επιστήμονες με εξειδικευμένες γνώσεις. Όλοι μαζί να δώσουμε τον αγώνα για τα χειρότερα με τις κλιματικές αλλαγές που έρχονται.

Ωραίες οι υποσχέσεις, αλλά…

Και νά που φτάσαμε στο τέλος και αυτής της προεκλογικής εκστρατείας και βρισκόμαστε
μόλις λίγες μέρες πριν να γνωρίζουμε τον επόμενο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας,
αυτόν που θα κυβερνήσει τον τόπο τα επόμενα πέντε χρόνια. Και τι δεν ακούσαμε, λοιπόν,
σε αυτή την εκστρατεία. Υποσχέσεις ένα σωρό, με το τσουβάλι τις μοίρασαν οι υποψήφιοι.
Ο καθένας φρόντισε, βέβαια, να κατευθύνει τις υποσχέσεις προς συγκεκριμένες ομάδες εν
δυνάμει ψηφοφόρων και οφείλουμε να ομολογήσουμε πως οι υποψήφιοι κατέλαβαν…
συγκινητική προσπάθεια να πείσουν τους εκλογείς ότι αξίζουν την ψήφο τους. Συμμετείχαν
σε ατέλειωτες κουραστικές εκδηλώσεις, θυμήθηκαν και τα πιο ξεχασμένα χωριά μας,
έκαναν αμέτρητες χειραψίες, ομιλίες, συγκεντρώσεις, μα κυρίως υποσχέθηκαν! Ανάμεσα σ’
άλλα, πως θα ενισχύσουν την οικονομία, θα μειώσουν την ανεργία, θα φέρουν τη χώρα σε
πορεία ανάκαμψης, θα επαναρχίσουν τις συνομιλίες στο Κυπριακό –κάποιοι υπό όρους–
και κυρίως πως θα βρίσκονται στο πλάι των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων της
κοινωνίας, τα οποία όλοι ανεξαιρέτως, όπως αναφέρουν σε κάθε ευκαιρία,
αφουγκράζονται… Κακά τα ψέματα, υπήρξαν και στιγμές που μας άρεσε το παραμύθι ότι
μετά τις εκλογές θα λυθούν ως διά μαγείας όλα μας τα προβλήματα και η χώρα μας θα
καταστεί ένας ονειρεμένος τόπος για να ζει κανείς. Ωστόσο, όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά πως
λίγα από όσα μας έχουν υποσχεθεί θα υλοποιηθούν, ελάχιστα. Και αυτό είτε γιατί τα
περισσότερα τα είπαν για σκοπούς εντυπωσιασμού και δεν είναι υλοποιήσιμα στην πράξη,
είτε γιατί στοχεύουν μόνο στην εκλογή και δεν τους ενδιαφέρει να τα πραγματοποιήσουν,
άρα δεν υπάρχει ούτε πλάνο, είτε γιατί τα διαπλεκόμενα συμφέροντα θα επιβάλουν
σχεδιασμό και υλοποίηση μόνο για το κεφάλαιο. Εάν λοιπόν οι υποψήφιοι διατείνονται ότι
θα υλοποιήσουν όσα υποσχέθηκαν γιατί είναι άλλο από αυτό που συνηθίσαμε τόσα χρόνια,
εμείς τους λέμε: Ιδού η Ρόδος

Ψόφια πολιτική

Καταραμένη, ναι, η πολιτική και όσοι την υπηρετούν. Διότι ξέρετε τι είναι η πολιτική; Είναι… επιστήμη, ασχέτως αν φιλοξενεί και πολλούς αμπάλατους, η οποία ψεκάζει τα μυαλά των πολιτών σε σημείο που τους πείθει -ειδικά αν είναι μαντρισμένοι- για το δίκαιο τη μια μέρα και το άδικο την επόμενη, πάνω στο ίδιο θέμα. Σε σημείο που πελλανίσκουν και οι σώφρονες. Φτάνει να έχει λεφτά η υπόθεση, και τα λεφτά είναι πολλά ακόμη και σε ψοφίμια, τα σκουπίδια και τα σκατά. Η φωτογραφία που συνοδεύει σήμερα το άρθρο μου δεν είναι τυχαία. Εδώ έχουμε μια κατάληξη με πεθαμένα ζώα. Ψοφίμια, για την κατάληξη των οποίων κάποιοι ευθύνονται. Την δυσοσμία που αναδύουν θέλω να σας δημιουργήσω ως μυρωδιά. Είναι η ίδια που αναδύει και η πολιτική. Παντού βρωμιά. Μας πουλάνε και μας αγοράζουν ψίχουλα για να φάνε αυτοί και να σπάσουν. Εξαγοράζουν συνειδήσεις, μιμούνται ή και συναγωνίζονται τον διάβολο για μια ανήθικη χρυσή καρέκλα η οποία ανοίγει θησαυροφυλάκια. Κάθε καρέκλα και ένα. Και έχουν πάντα τον τρόπο να κάνουν το άσπρο μαύρο. Στο μεταξύ άμα βρουν έστω και για λίγο τα σκούρα «εγώ εν τζιαί». Βρωμιά παντού και όμως καταφέρνουν να βγαίνουν κούππες άπανες. Κανεί σιορ. Μας μαύρισαν την ψυχή, μας έκρουσαν το βλαντζίν μας κατά την κυπριακή. Δεν το βλέπετε, δεν το μυρίζετε, δεν το αισθάνεστε; Φτάνει πια οι προσωπολατρίες, τα χειροφιλήματα, οι selfie με την πολιτική και τα παιδιά της. Σταματάτε να εκτρέφετε τη Λερναία Ύδρα.

Ψεκάστε, σκουπίστε, έ όχι δεν τελειώσατε!

Του Κυριάκου Ανδρέου

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διόρισε πρόσφατα σύμβουλο για τα ζώα. Το μήνυμα; Τα αγαπάμε τα ζώα. Και έξι μήνες πριν τις εκλογές πρέπει να το δείξουμε. Οι φιλόζωοι είναι πολλοί. Και ψηφίζουν. Πέστε μας όμως κ. Πρόεδρε πως θα αξιοποιήσετε τον σύμβουλο; Θα προχωρήσει αίφνης το νομοσχέδιο για τα κατοικίδια, θα λυθεί το θέμα με τα καταφύγια (α και για αυτά κάτι εξαγγείλατε αλλά σας πρόλαβε ο άλλος υποψήφιος, ο Νικόλας Παπαδόπουλος που ποντάρει και αυτός στα ζώα), θα προστατευτούν οι χελώνες, θα αλλάξουν ή θα αλλάξετε νοοτροπίες; Τι θα γίνει σε περίπτωση που προκύψει μια μεγάλη επένδυση σε περιοχή προστατευόμενη για χελώνες ή φώκιες; Θα ακούσετε τον σύμβουλο για ζώα, ή την Επίτροπο Περιβάλλοντος (αλήθεια κάθε πότε την καλείτε για να ανταλλάξετε απόψεις) ή το χρήμα μιλάει καλύτερα. Δεν είναι προσωπικό το θέμα και ίσα ίσα επικροτούμε και την απόφασή σας να υιοθετήσετε σκυλάκι από καταφύγιο. Για οποιοδήποτε λόγο και αν έγινε επίσημη… παραλαβή με κάμερες κλπ, το μήνυμα πέρασε στους πολίτες και χαιρετίστηκε από φιλοζωικές οργανώσεις. Η ουσία όμως είναι εκεί και προκαλεί όλους τους υποψήφιους προέδρους και τα κόμματα που τους στηρίζουν. Όταν σβήνουν τα φώτα της δημοσιότητας τι γίνεται. Πως βοηθάτε όχι μόνο τα τετράποδα που ταλαιπωρούνται στα καταφύγια, που θανατώνονται για την πλάκα κάποιων, που υπομένουν βασανιστήρια… Και για τους συμπολίτες μας τι κάνετε πέραν από εξαγγελίες; Η ανάπτυξη στο Τρόοδος, οι εξαγγελίες για την οικονομία και οι νέες στρατηγικές για το Κυπριακό ουδόλως απασχολεί εκείνη τη μάνα που δεν μπορεί να πάρει το μωρό της σχολείο γιατί δεν υπάρχει συνοδός να μεριμνά για το πρόβλημα υγείας του. Εκείνον τον πατέρα που δεν έχει να ταΐσει τα παιδιά του. Εκείνον τον καρκινοπαθή που πηγαινοέρχεται από την Πάφο στην Λευκωσία, εκείνο τη μάνα που πάλεψε να σώσει το παιδί της από τον καρκίνο για να της το κλέψει ο χάρος από το δρόμο, ενώ έκανε πεταλιές με φίλους του. Κοιτάξτε όλοι οι υποσχόμενοι τον εαυτό σας τον καθρέφτη και τα δικά σας μάτια, στα μάτια. Η κοινωνία δεν είναι για να ψεκάζετε, να σκουπίζετε και να τελειώνετε. Φτάνει πια τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, τα υποκριτικά. Δείξτε μας με πράξεις ότι τα εννοείτε. Αλλιώς καλύτερα να μην μιλάτε.

 

Βολεύονται με το σύνθημα, όχι με την ουσία του ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

Tου Κυριάκου Ανδρέου

Άλλος ένας μαύρος Ιούλης. Ο 43ος. Και τι μάθαμε; Ποιος πήρε μπογιά να τον ασπρίσει; Να δώσει αισιοδοξία στις νέες γενιές που δεν έζησαν σε ελεύθερη πατρίδα; Ανακοινώσεις, εκδηλώσεις, μνημόσυνα με κυρίαρχο το σύνθημα «Δεν Ξεχνώ». Τι όμως δεν ξεχνούμε;… Ο καθένας και από κάτι. Αυτό ήταν πάντα το πρόβλημα. Οι μνήμες δεν είναι συλλογικές. Δεν γράφτηκαν για όλους οι ίδιες. Το μαρτυρεί και το ότι κάθε κόμμα κάνει τις δικές τους εκδηλώσεις για να καταδικάσει. Για να αναδείξει εκείνη την πτυχή που θα του αποφέρει μικροκομματικά οφέλη. Φέτος μετά το ναυάγιο του Κραν Μοντανά, το οποίο οδήγησε μια ώρα αρχύτερα στην προεκλογική για τις προεδρικές του 2018, οι εκδηλώσεις πήραν χρώμα προεκλογικό. Ο κάθε υποψήφιος -και οι εν δυνάμει- πατώντας πάνω στις επετείους και τις καταδίκες μάς προαναγγέλλει το δικό το όραμα για το πώς θα φωνάζουμε το «Δεν ξεχνώ» την επόμενη πενταετία. Πονάει η αλήθεια; Μα αφού αυτό γίνεται πάντα. Κανείς δεν τολμά έχοντας στην πλάτη το «δεν ξεχνώ» να χαράξει το μέλλον. Ολόκληρη βιομηχανία στήθηκε πάνω στο «Δεν ξεχνώ». Πουλάει. Όπως πουλούσαν οι χαροκαμένες μάνες που τις άφηναν να ελπίζουν πως τα παιδιά τους θα επιστρέψουν ζωντανά. Χρόνο ήθελε και υπομονή τους έλεγαν.
Ντρέπομαι. Ντρέπομαι για τη βρωμιά που περιβάλλει τη σκυτάλη που παραδίδουμε στα παιδιά μας. Ναι ρε, να μην ξεχάσουμε. Αλλά το να επιχειρεί μια βιομηχανία να προσθέτει στο σύνθημα την ανάγκη για εκδίκηση -άγνωστο πως- είναι απαράδεκτο, ελεεινό. Χάσαμε το μέτρο, αφού ούτως ή άλλως όλα μετριούνται στη φαντασία μας. Αλλαγή στρατηγικής, σκληρότερης λένε κάποιοι που δεν πληρώνουν κανένα φόρο αφού ξέρουν ότι ο ψευδοπατριωτισμός θα βρει φωλιά στους απογοητευμένους μετά από 43 χρόνια αγανάκτησης πολίτες. Να αλλάξει η στρατηγική. Το πιο εύκολο πράγμα. Για δε μας λένε όμως ποιο αποτέλεσμα θεωρούν ότι θα έχει αυτό; Πως θα βάλουμε τη Τουρκία στη γωνιά, πώς θα τους διώξουμε όλους… Ναι ρε να μην ξεχάσουμε. Όχι μόνο τι έγινε το 1974 και προηγουμένως αλλά και τα λόγια τα μεγάλα που ακούμε από τότε. Των ψευτοπαλλικαράδων. Που δεν πληρώνουν φόρο. Όχι μόνο εισοδήματος αλλά και για τα όσα εκστομίζουν για να φανατίσουν.

O σωστός οικολόγος δεν στηρίζει Πρόεδρο, ΜΟΝΟ την Ειρήνη

 

Του Κυριάκου Ανδρέου

 

Οικολογία: Η ιδεολογία που έχει ως στόχο της την καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στον άνθρωπο και στο φυσικό περιβάλλον καθώς και την προστασία του περιβάλλοντος αυτού. Οικολόγος: πρόσωπο που έχει οικολογική συνείδηση, που εκδηλώνει το ενδιαφέρον του για την προστασία του περιβάλλοντος. Ανατρέχω σε λεξικό για να επιβεβαιώσω ότι δεν άλλαξε η σημασία των λέξεων. Ότι δεν παρεισφρήσαν σε αυτές πολιτικά συνθήματα και κομματικά στεγανά. Το πράττω γιατί με λύπη διαπιστώνω ότι δημιουργείται η εικόνα πως όσοι αγαπούν το Περιβάλλον στη χώρα μας θα στηρίξουν και συγκεκριμένο υποψήφιο στις Προεδρικές εκλογές, επειδή το πολιτικό κόμμα των Οικολόγων θα στηρίξει τον κ. Παπαδόπουλο. Όχι κύριοι, το περιβάλλον και η οικολογία δεν καλουπώνονται, πολύ περισσότερο δεν ταυτίζονται με κομματικές θέσεις όσον αφορά το πολιτικό μας πρόβλημα. Το κόμμα των Οικολόγων είναι στην κρίση των πολιτών όσον αφορά στη βάση ποιων αρχών και στη βάση ποιων προνοιών του καταστατικού του στηρίζει τον εν λόγω υποψήφιο και με γνώμονα ποιες θέσεις του για το Περιβάλλον. Υπάρχουν αυτές; Θα δημιουργηθούν στην πορεία ή θα αποτελέσουν ανταλλάγματα σε επιτροπάτα και υπουργεία μετά από μια πιθανή νίκη; Η Πράσινη Ασπίδα κυρίες και κύριοι παραμένει στοχοπροσηλωμένα η ανεξάρτητη περιβαλλοντική φωνή της χώρας μας. Όσο κοντά και όσο μακριά απαιτείται κάθε φορά από κόμματα και κυβερνήσεις. Για να ασκήσει κριτική αλλά και να συνδράμει εκεί και όπου χρειάζεται να ληφθούν μέτρα. Όχι λοιπόν δεν θα μας στιγματίσει κανείς ότι είμαστε του Α ή του Β. Είμαστε της Ειρήνης. Της μόνης οδού που θα προστατεύσει το περιβάλλον μας. Όλη τη χώρα μας χωρίς ενδιάμεσα σύνορα. Το περιβάλλον δεν ξεχωρίζει γραμμές, είτε πράσινες, είτε κόκκινες, είτε μπλέ όπως οι κλιματικές αλλαγές δεν επιλέγουν να πλήξουν μια περιοχή και άλλη όχι. Οι αγώνες μας για την Ειρήνη πρέπει να είναι κοινοί. Όπως κοινοί και οι αγώνες για την αξιοπρέπεια όλων των πολιτών μας. Φτάνει πια συνθήματα. Φτάνει η υποκρισία. Φτάνει με τις καρέκλες και τους καρεκλοκένταυρους.

ΥΓ: Παγκόσμια ημέρα Περιβάλλοντος η 5η Ιουνίου. Τέτοια μέρα βγαίνουν παράκαιρα και οι καράολοι για να μας πουν πως γνοιάζονται για το Περιβάλλον. Ύστερα θα τα πιουν με τους ρυπαίνοντες, χορηγούς των εκστρατειών τους! Εμείς θα τα πούμε στην εκδήλωση που έγινε θεσμός «Περιβάλλον Συγνώμη» στις 9 Ιουλίου.

ΥΓ2: Ντροπή σου κ. Τραμπ. Η ιστορία σε έχει κατατάξει ήδη στις μαύρες σελίδες της.

 

Τα παιδιά του κόσμου ρε

 

«Γροθιά» στο στομάχι το εξώφυλλο της γαλλικής εφημερίδας Liberation στις 6 Απριλίου που αφιερώνεται στην επίθεση με χημικά σε επαρχία της Συρίας. Με το τίτλο «Τα παιδιά του Άσαντ» και μια φωτογραφία από τους ανήλικους που έπεσαν θύματα της αεροπορικής χημικής επίθεσης, η εφημερίδα δίνει μια εικόνα της σκληρής πραγματικότητας στην Συρία. Αυτής που ξεχνάμε στην καθημερινότητά μας και όταν μάλιστα Σύριοι καταλήγουν μέσα σε ακυβέρνητες βάρκες στα εδάφη μας σε μια ύστατη προσπάθεια να γλυτώσουν το βέβαιο θάνατο, κάποιοι άκαρδοι ωρύονται λες και θα προσβάλουν την Αρεία φυλή μας. «Γιατί δεν μένουν να πολεμήσουν» φωνάζουν «και μας κουβαλιόνται εδώ»; Μα ποιον και τι να πολεμήσουν που το έδαφος της Συρίας πέραν από τον εμφύλιο πόλεμο έγινε πεδίο μάχης μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων της υφηλίου; Πόση υποκρισία σε τούτον το τόπο; Όταν σκοτώνονται παιδιά από εκεί κάνουμεshare στο Facebook σχετικές εικόνες και βίντεο βάζοντας φατσούλες λυπημένες. Αλλά όταν καλούμαστε να βοηθήσουμε ως άλλοι πόντιοι πιλάτοι νίπτουμε τας χείρας. Ντροπή και πάλι ντροπή. Όσο για αυτούς που από την άνεση των γραφείων τους με ένα πάτημα κουμπιού και μια οδηγία που δίνουν καταστρέφουν καθημερινά μια χώρα και τους πολίτες της, που σκοτώνουν τόσο εύκολα μικρά παιδιά καμώνοντας ότι το κάνουν για να επέλθει ειρήνη ας αναλογιστούν για λίγο τα δικά τους παιδιά στη θέση του εξωφύλλου τηςLiberation. Αυτοί που τους στηρίζουν ας πράξουν το ίδιο.

 

Στενοί δρόμοι και κυκλοφοριακό

 

Πότε οι αρμόδιοι θα επιλύσουν το ζήτημα που προκύπτει στο στενό δρόμο που οδηγεί στην Εκκλησία της Παναγίας Χρυσελεούσας στον πυρήνα του Παλαιού Στροβόλου; Στη φώτο το σκυβαλοφόρο δυσκολεύεται να περάσει και δημιουργεί κυκλοφοριακό κομοφούζιο σε ώρα αιχμής. Κάθε Κυριακή πρωί λόγω της λειτουργίας το πρόβλημα χειροτερεύει με λεωφορεία να σφηνώνονται και να διακόπτουν την κυκλοφορία έως ότου δεηθεί αυτός που πάρκαρε φράσσοντας το δρόμο να το μετακινήσει. Δύο πράγματα μπορούν να γίνουν. Ή που θα πρέπει να απαγορευτεί η κυκλοφορία μεγάλων οχημάτων ή που θα πρέπει να μπουν πασσαλάκια για να μην μπορούν να σταθμεύουν οχήματα.

Στα τυφλά η δημιουργία χώρων ελλιμενισμού σκαφών

Κι όμως, δεν εκπονήθηκαν σχέδια ούτε και μελέτες ως προς τις ανάγκες δημιουργίας χώρων ελλιμενισμού σκαφών, ούτε ως προς τον αριθμό των χώρων και πού θα δημιουργηθούν αυτοί.

Εκπρόσωπος του υπουργείου Εμπορίου μιλώντας ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών και ερωτηθείς πόσοι χώροι ελλιμενισμού θα δημιουργηθούν και αν έχει τεθεί όριο, απάντησε: «Είναι απού προλάβει να υποβάλει αίτηση; Κάπως έτσι».

Αναγνώρισε επίσης πως, όπου ξεφυτρώνουν κτήρια, η ανάπτυξη θα γίνεται πιο ελκυστική. Ο ίδιος λειτουργός ανέφερε ότι δεν υπάρχει εκτίμηση, πόσοι ξενοδόχοι θα ενδιαφερθούν να δημιουργήσουν χώρους ελλιμενισμού.

Ως ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΣΠΙΔΑ ανησυχούμε μήπως η απαράδεκτη αυτή πολιτική – ανεπίτρεπτη για μια χώρα – μέλος της ΕΕ –  οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη δημιουργία χώρων ελλιμενισμού εις βάρος των λουομένων και του περιβάλλοντος…

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ: Τοπικές αρχές καταφεύγουν στην πρακτική ψεκάσματος των χόρτων!

Το Περιβαλλοντικό Κίνημα Πράσινη Ασπίδα, μετά από καταγγελίες πολιτών και έρευνα που έχει κάνει, διαπιστώνει ότι αυτή την περίοδο σε ορισμένους δήμους και κοινότητες συνεχίζεται από υπαλλήλους τοπικών αρχών ο απαράδεκτος ψεκασμός χόρτων με δηλητηριώδη ζιζανιοκτόνα.

Ενώ κάποιοι δήμοι έχουν υιοθετήσει προ πολλού τη χρήση μηχανικών ή χειρωνακτικών μέσων για τον περιορισμό της χαμηλής βλάστησης κατά μήκος των δρόμων, σε πάρκα και χώρους πρασίνου, εντούτοις παρατηρείται πως κάποια δημοτικά συνεργεία εξακολουθούν να χρησιμοποιούν ζιζανιοκτόνα.

Πέρα από το αντιαισθητικό αποτέλεσμα που μετατρέπει το πράσινο σ’ ένα μαραμένο κίτρινο χρώμα, επηρεάζεται αρνητικά το έδαφος, ο υδροφόρος ορίζοντας και η ίδια η μέλισσα που κινδυνεύει να εξαφανιστεί!

Πρέπει επιτέλους να αντιληφθούμε πως το περιβάλλον είναι υπόθεση όλων μας, ειδικά των τοπικών αρχών!