Ε όχι να περάσει και από Natura o δρόμος Πάφου-αεροδρομίου

Η Πράσινη Ασπίδα χαιρετίζει την ολοκλήρωση της περιβαλλοντικής μελέτης που αφορά την ολοκλήρωση του νέου δρόμου από το αεροδρόμιο Πάφου μέχρι και το παραλιακό της μέτωπο.
Όπως τονίζει η μελέτη, η καλύτερη επιλογή είναι να αναβαθμιστεί ο υφιστάμενος δρόμος και όχι να συνεχιστεί ο νέος δρόμος, κάτι που θα μπορούσε να δημιουργήσει, σύμφωνα με τους εκπονητές της μελέτης, επιπτώσεις σε μια περιοχή ενταγμένη  από το σχέδιο Natura 2000, που αποτελεί χώρο ωοτοκίας χελωνών και πέρασμα αποδημητικών πουλιών
Για το συγκεκριμένο θέμα κάναμε παρέμβαση και στο παρελθόν, αφού οι κρυφές ατζέντες ορισμένων κύκλων προωθούσαν εξόφθαλμα μια ανάπτυξη στο βωμό της φύσης.

[ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ] Καμαρώστε «μάγκες» κυνηγούς

Το γύρο του διαδικτύου κάνει μια φωτογραφία με ένα λαγό που στο στόμα του τοποθετήθηκε τσιγάρο, πιθανότατα από κυνηγούς.

Δυστυχώς με το που άρχισε η κυνηγετική περίοδος, ξεκίνησε και η απαράδεκτη συμπεριφορά ορισμένων που θέλουν να ονομάζονται κυνηγοί.

Αποτροπιασμό προκαλεί η απόφασή τους, αφού σκότωσαν το θήραμα τους, να το παρουσιάσουν στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης το ως «τρόπαιο» με τσιγάρο στο στόμα.

Ως ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΣΠΙΔΑ καταγγέλλουμε αυτή την «απαράδεκτη συμπεριφορά» στο Ταμείο Θήρας, καθώς και στην Κυπριακή Ομοσπονδία Κυνηγιού και Διατήρησης Άγριας Ζωής.

 

ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΣΠΙΔΑ

Κλέφτες τραπεζίτες με χρυσά κουτάλια απομυζούν τον κυπριακό λαό – Του Κυριάκου Αντρέου

Για ρίξτε μια ματιά στα καταθετικά επιτόκια. Και για ρίξτε στη συνέχεια μια ματιά στα δανειστικά επιτόκια και πόσο αυτά αυξάνονται όταν καθυστερούν οι δόσεις. Για ρίξτε και μια ματιά στα επιτόκια των πιστωτικών καρτών, πολύ περισσότερο στα δανειστικά επιτόκια των υπαλλήλων των τραπεζών. Σχεδόν μηδενικά τα τελευταία, έτσι; Την ώρα που εμάς μας κρατάνε πατώντας μας στον λαιμό. Πώς θα ανακάμψει η οικονομία, πώς θα σταθεί στα πόδια του ο Κύπριος πολίτης, όταν αυτοί που τον έκλεψαν μέρα μεσημέρι κουρεύοντας τις καταθέσεις του συνεχίζουν να το πράττουν; Πόσοι μέχρι σήμερα μπήκαν φυλακή; Όχι απλοί πολίτες που δεν πληρώνουν κοινωνικές ασφαλίσεις γιατί αδυνατούν, όχι αυτοί που κλέβουν ένα χαλλούμι για να ταΐσουν τα παιδιά τους. Πόσοι από τους εγκληματίες με λευκά κολάρα πληρώνουν τις εγκληματικές τους αποφάσεις; Είδατε κανέναν; Εγώ είδα να διορίζονται σε καλύτερες θέσεις άνθρωποι που πίεζαν καταθέτες να αγοράσουν αξιόγραφα. Αυτό είναι δικαιοσύνη, κύριε γενικέ εισαγγελέα; Κυρία διοικήτρια της Κεντρικής Τράπεζας; Κύριε γενικέ ελεγκτή; Στην πράξη τι κάνετε για αυτές τις αδικίες; Θα μου πείτε, κάποιοι προσπαθούν να αφαιρέσουν τον έλεγχο από τη Συνεργατική Κεντρική. Άλλοι φεύγουν γιατί δεν τους αρκούν 300 χιλ. ευρώ εφάπαξ και θέλουν οδοιπορικά. Σε τι διάολο χώρα ζούμε; Πώς γίνεται ο κόσμος να πεινά και κάποιοι να τρώνε με χρυσά κουτάλια; Να κάνουν ταξίδια, να φωτογραφίζονται σε γκαλά δείπνα και γεύματα και να τσεπώνουν εκατοντάδες χιλιάδες έτσι για τα προσωπικά τους έξοδα; Ακούει κανείς; Γέμισε η Κύπρος φιλανθρωπικά ιδρύματα και οι δρόμοι λαχνούς για να ενισχύονται οικονομικά οι ευάλωτες ομάδες. Ακόμα και εδώ όμως κάποιοι τρώνε την ώρα που το κράτος σφυρίζει αδιάφορα, αφήνοντας και εδώ τις τράπεζες να κάνουν κουμάντο. Πόση υποκρισία να κλέβεις ανοιχτά τους πολίτες και να έρχεσαι με τα κλεψιμιά να επιτελείς κοινωνική προσφορά; Πόση κοροϊδία; Είμαστε όλοι για τα πανηγύρια δυστυχώς. Και οι κλέφτες και εμείς που μας κλέβουν γιατί το χειρότερο από όλα είναι πως το αποδεχόμαστε λες και είναι φυσιολογικό. Όχι, δεν είναι. Απαιτούμε δικαιοσύνη, απαιτούμε να επιστραφούν όλα όσα κλάπηκαν από τους πολίτες, είτε από καταθέσεις είτε από φόρους που πληρώναμε για να παίρνουν άλλοι μίζες για αποχετευτικά και ΧΥΤΥ – ΧΥΤΑ. Φτάνει πια. Πόσος εμπαιγμός;
 

Οι κοινοτάρχες πότε θα τιμηθούν για τα αληθινά «βραβεία καθαριότητας»;

Συγχαίρουμε όσες κοινότητες της επαρχίας Λευκωσίας βραβεύονται σήμερα τη Δευτέρα από την Επαρχιακή Διοίκηση για την καθαριότητά τους!

Όμως αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πως τέτοια βραβεία – που θα κρεμαστούν φυσικά και φέτος στους τοίχους ορισμένων Κοινοτικών Συμβουλίων -αντιπροσωπεύουν στο έπακρο την πραγματική εικόνα καθαριότητας της υπαίθρου μας!

Την ίδια ώρα που δεν είναι κοινό μυστικό  πως πίσω από λόφους και ανάμεσα σε συστάδες δέντρων και θάμνων συνυπάρχουν με το περιβάλλον απόβλητα διαφόρων κατηγοριών,  από ανεξέλεγκτη απόρριψη στερεών απορριμμάτων, αχρήστων αδρανών υλικών από οικοδομικές εργασίες και μπαζών.

Για τέτοια «βραβεία καθαριότητας» πότε άραγε θα τιμηθούν τα Κοινοτικά Συμβούλια, τα οποία ανέχονται αυτό το καθεστώς αίσχους και ντροπής;

Συνέντευξη με τον Νίκο Τορναρίτη: Καμία λύση χωρίς επιστροφή της Μόρφου

Αμέσως μετά την επιστροφή του από την Άτυπη Συνάντηση Προέδρων Κοινοβουλίων των Χωρών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), στην Μπρατισλάβα, «πετύχαμε» τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΔΗΣΥ Νίκο Τορναρίτη. Μοιράστηκε μαζί μας τις διαπιστώσεις του σε σχέση με τις τρέχουσες προκλήσεις που απειλούν την ενότητα της ΕΕ. Κατά την εκτίμησή του, ο γενικός προβληματισμός για την αδυναμία της Ένωσης να ανταποκριθεί στις σημερινές ανησυχίες των Ευρωπαίων πολιτών δεν είναι κατ’ ανάγκη κάτι το κακό, διότι, όπως πιστεύει, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια καλύτερη ΕΕ μέσα από ένα εποικοδομητικό διάλογο και τη λήψη συλλογικών αποφάσεων.

Για τις συνομιλίες του Κυπριακού επισημαίνει ότι πρέπει να εκμεταλλευτούμε τις ευνοϊκές συνθήκες για επίλυση του προβλήματος, υπογραμμίζοντας ότι δεν νοείται συμφωνία λύσης χωρίς την επιστροφή της Μόρφου.

Ερωτούμενος για περιβαλλοντικής πτυχής θέματα, θέλει να γίνει κατανοητό ότι οι δηλώσεις Δίπλαρου για το κυνήγι αγρινού πήραν μεγάλες διαστάσεις χωρίς, όπως λέει, να υπάρχει ουσιαστικά λόγος. «Θέλω να ξεκαθαρίσω για ακόμη μια φορά ότι η κοινοβουλευτική ομάδα του Δημοκρατικού Συναγερμού ούτε είχε, ούτε έχει, ούτε θα έχει πρόθεση να καταθέσει πρόταση για κυνήγι του αγρινού», αναφέρει. Για το όποιο νέο διαχειριστικό σχέδιο του Ακάμα λέει ότι θα πρέπει να έχει ως πρωταρχικό του μέλημα την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και την αειφόρο ανάπτυξη.   

 

Συνέντευξη στον ΠΑΥΛΟ ΝΕΟΦΥΤΟΥ

 

 

κ. Τορναρίτη, μόλις επιστρέψατε από την Άτυπη Συνάντηση Προέδρων Κοινοβουλίων των Χωρών Μελών της ΕΕ στην Μπρατισλάβα, αφού εκπροσωπήσατε τον πρόεδρο της Βουλής. Ποιες πραγματικότητες συναντήσατε εκεί;

 

Στην Μπρατισλάβα είχα την ευκαιρία να ανταλλάξω απόψεις με αρκετούς συμμετέχοντες για τις τρέχουσες προκλήσεις που απειλούν την ενότητα της ΕΕ και για τις προσπάθειες που καταβάλλονται για σμίκρυνση του χάσματος μεταξύ της Ένωσης και των Ευρωπαίων πολιτών, καθώς και για τους μελλοντικούς στόχους της ΕΕ όσον αφορά στο ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων, την εσωτερική συνοχή της ΕΕ και την ενεργό συμμετοχή της στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Είχα επίσης και κάποιες χρήσιμες επαφές με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Martin Schulz, τον Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου της Σλοβακίας, κ. Andrej Danko και τον Πρόεδρο της Βουλής της Μάλτας, κ. Angelo Farrugia. Σε όλες αυτές τις επαφές και τις ανταλλαγές απόψεων, η κοινή διαπίστωση ήταν ότι η ΕΕ αντιμετωπίζει σήμερα πολλές προκλήσεις, από τις οποίες οι κυριότερες είναι η απόφαση της Βρετανίας να αποχωρήσει από την Ένωση, το μεταναστευτικό, η τρομοκρατία και η οικονομική κρίση. Όλες αυτές οι μεγάλες προκλήσεις έχουν διογκώσει τον ευρωσκεπτικισμό σε ολόκληρη την Ευρώπη και προκαλούν τριγμούς στα θεμέλια του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Στα πλαίσια των συναντήσεων που είχα, συζήτησα βεβαίως και για το Κυπριακό, καθότι αυτό αποτελεί και ευρωπαϊκό πρόβλημα που απασχολεί και τους εταίρους μας στην ΕΕ. Υπογράμμισα το γεγονός ότι η ευρύτερη ασφάλεια της ίδιας της ΕΕ περνάει μέσα και από μια λειτουργική και βιώσιμη λύση του Κυπριακού με πλήρη εφαρμογή των αρχών και αξιών της ΕΕ.

 

 

Τελικά απειλείται σοβαρά η ενότητα της ΕΕ;

Το αν απειλείται σοβαρά η ενότητα της ΕΕ είναι ένα μεγάλο και περίπλοκο ερώτημα, το οποίο δεν μπορεί να απαντηθεί πρόχειρα και χωρίς ενδελεχή ανάλυση όλων των παραμέτρων. Πράγματι, το Brexit έχει δημιουργήσει μια έντονη ανησυχία και αμηχανία στους κόλπους της Ένωσης και αυτό είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό εάν αναλογιστεί κανείς ότι για πρώτη φορά μια χώρα επιλέγει την έξοδο. Και η μεταναστευτική κρίση έχει προκαλέσει ρήγματα στην ευρωπαϊκή συνοχή, διότι οι μεμονωμένες προσεγγίσεις από ορισμένα κράτη μέλη δεν επιλύουν το θέμα και επιφέρουν περισσότερη πίεση προς τις χώρες υποδοχής. Γενικά, υπάρχει ένας έντονος προβληματισμός σε ανώτατο επίπεδο σχετικά με την αδυναμία της Ένωσης να ανταποκριθεί στις ανησυχίες των Ευρωπαίων πολιτών και να τους εμφυσήσει το Ευρωπαϊκό όραμα. Αυτός ο προβληματισμός δεν είναι κατ’ ανάγκη κάτι το κακό, διότι μπορεί να οδηγήσει σε μια καλύτερη ΕΕ μέσα από ένα εποικοδομητικό διάλογο και τη λήψη συλλογικών αποφάσεων.

 

 

Πώς βλέπετε να εξελίσσονται οι προσπάθειες λύσης για το Κυπριακό; Κατά την εκτίμησή σας υπάρχει μομέντουμ για το 2016;

Ναι, πιστεύω ότι σήμερα υπάρχει μομέντουμ υπέρ της λύσης του Κυπριακού προβλήματος, ενός προβλήματος που ταλανίζει τον τόπο μας εδώ και τόσα χρόνια. Βεβαίως, για μένα δεν έχει και τόση σημασία το εάν θα καταλήξουμε σε συμφωνία τέλη του 2016 ή αρχές του 2017, αλλά το να καταλήξουμε τελικά σε μια βιώσιμη και λειτουργική λύση που θα επανενώσει τη χώρα μας και θα την απαλλάξει επιτέλους από την κατοχή. Η παρούσα συγκυρία τόσο σε τοπικό, όσο και σε διεθνές επίπεδο, δείχνει ξεκάθαρα ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιστορική πρόκληση: είτε θα αξιοποιήσουμε το μομέντουμ για να λύσουμε το Κυπριακό και να δημιουργήσουμε ένα θετικό και ελπιδοφόρο μέλλον, είτε θα μείνουμε προσκολλημένοι στον αρνητισμό και τις φοβίες του παρελθόντος αφήνοντας τις εξελίξεις να μας προσπεράσουν. Μια ψύχραιμη και ρεαλιστική ανάλυση της παρούσας συγκυρίας μάς οδηγεί σε κάποια συμπεράσματα. Πρώτο, στο διαπραγματευτικό τραπέζι έχουμε σήμερα δύο συνομιλητές που απέδειξαν μέσα από τη ζωή τους και την πολιτική τους πορεία ότι πιστεύουν στην επίλυση του Κυπριακού. Οι Αναστασιάδης-Ακκιντζί, παρά τις μεταξύ τους διαφορές, βρίσκονται σε ψηλά επίπεδα συνεννόησης, κάτι που έχει αποφέρει απτά αποτελέσματα στις συνομιλίες. Έχουν ήδη συμφωνήσει σε αρκετά ζητήματα, τα οποία βελτιώνουν σημαντικά το σχέδιο που απέρριψε ο λαός μας το 2004.

«Η Τουρκία έχει πολύ περισσότερα να κερδίσει εάν επιλύσει το Κυπριακό»

Δεύτερο, αυτή τη στιγμή η Τουρκία έχει πολύ περισσότερα να κερδίσει εάν επιλύσει το Κυπριακό, παρά εάν επιμείνει στη διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης. Το όφελος της Τουρκίας στη παρούσα συγκυρία είναι πολύ μεγάλο και συνδέεται με την αξιοποίηση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου της ευρύτερης περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου. Μια λειτουργική και διαχρονικά βιώσιμη λύση του Κυπριακού είναι προς όφελος και της ίδιας της Τουρκίας, εφόσον θα προσφέρει την απαιτούμενη σταθερότητα στην περιοχή, έτσι ώστε να επέλθει συμφωνία για ανεμπόδιστη διέλευση μέσα από την κυπριακή ΑΟΖ των σχεδιαζόμενων αγωγών φυσικού αερίου από το Ισραήλ προς την Τουρκία.

Τρίτο, ο δυτικός παράγοντας και ειδικότερα οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. επιθυμούν να δουν να αναδύεται στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου ένα νέο σύμφωνο συνεργασίας Αιγύπτου-Ισραήλ-Κύπρου-Τουρκίας-Ελλάδας, το οποίο θα διασφαλίζει πρωτίστως τις γεωπολιτικές ισορροπίες της περιοχής.

Όλα αυτά υποδηλώνουν, λοιπόν, ότι θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε τις ευνοϊκές συνθήκες για επίλυση του Κυπριακού και να δημιουργήσουμε μια ειρηνική Κύπρο για τα παιδιά μας. Είμαι πεπεισμένος ότι τώρα είναι η ώρα για μια σωστή και βιώσιμη λύση, τώρα είναι η ώρα για να εγκαταλείψει η Τουρκία την Κύπρο.

(περισσότερα…)

Αρκαδία Χαίρε, Κύπρος Χαίρε -Του Παύλου Νεοφύτου

Θεωρώ αξιομνημόνευτη τη συγκυρία εκείνο το βράδυ στον κινηματογράφο Ρίο στη Λεμεσό, συγκεκριμένα στην προβολή του τελευταίου ντοκιμαντέρ του Φίλιππου Κουτσαφτή, το «Αρκαδία Χαίρε», που επέλεξαν να προβάλουν εκείνη τη Δευτέρα τα μέλη της Κινηματογραφικής Λέσχης Λεμεσού.

Απέναντι, στη μεγάλη οθόνη, απλωμένη η ερήμωση των κοινοτήτων στην περιοχή της Τεγέας Αρκαδίας, σε παραβολή με το πλήθος άδειων καθισμάτων στην αίθουσα του Ρίο. Όλοι οι παρευρισκόμενοι σκεφτήκαμε αναμφίβολα και την κατάντια της δικής μας υπαίθρου. Το παράπονο εκείνης της γιαγιάς πάνω στο γαϊδουράκι, ενώ επέστεφε από το περιβόλι, ότι δηλαδή εάν πάθαινε κάτι σε μια επιστροφή της δεν θα υπήρχε άνθρωπος να την βρει, είναι οικείο για όσους από εμάς διατηρούν επαφή ακόμη με την ύπαιθρο και την βλέπουν να σβήνει σιγά-σιγά εξαιτίας των πολιτικών του κράτους.

Όμως τα περίτεχνα συνδεδεμένα καρέ του Κουτσαφτή, συνοδευόμενα με την ποιητική γλώσσα της αφήγησής και το κορφολόγημα σκόρπιων θραυσμάτων πολιτισμού, ιστορίας και ανθρώπινων αναφορών, μας διηγήθηκαν μια ιστορία – κοινό τόπο για πολλές χώρες, με τρόπο μοναδικό, με αποτέλεσμα τέτοιο όπου συνήθως το μήνυμα παρακάμπτει το νου και χτυπά κατευθείαν στην καρδιά, κάτι που έχει παρατηρήσει και ο Νίτσε, συγκεκριμένα για την τέχνη του χορού, όταν τον σύγκρινε, ως προς την πορεία μετάδοσης ενός μηνύματος, με τη γλώσσα.

Μια κριτική για το ντοκιμαντέρ, σε έντυπο που μας έδωσε η Λέσχη Κινηματογράφου εκείνο το βράδυ, μεταξύ άλλων έλεγε: «Το ντοκιμαντέρ κινείται σε έναν χώρο στον οποίο οι μύθοι μπλέκονται με την πραγματικότητα, μοιάζοντας να ψάχνει όχι την ακριβή, στεγνή ιστορική καταγραφή, αλλά την ουσία της ταυτότητας ενός τόπου αιώνιου, αρχέγονου και επιβλητικού». Αυτά τα δεδομένα μας θυμίζουν τίποτα, σε σχέση με τον τόπο μας; Και συνεχίζει η κριτική: «Με μεγάλο σεβασμό στον χρόνο που περνά, αλλά και διάχυτη τη μελαγχολία και τον πεσιμισμό για το σήμερα, το έργο συνδέει κοινωνίες, θρησκείες, τόπους και ανθρώπους».

Όπως οι ποταμοί της Τεγέας που κατά τον Κουτσαφτή «κυλούν αρχαίους μύθους» και εκβάλλουν στο Ιόνιο, έτσι κι ο τόπος μας, στην εγκαταλελειμμένη ύπαιθρο, κυλά μύθους ανθρώπων που έζησαν και δημιούργησαν για αιώνες σε αυτά τα χώματα. Όμως η έλλειψη κρατικού σχεδιασμού με κίνητρα παραμονής των νέων ανθρώπων  εκεί, έχουν σχεδόν στερέψει αυτούς τους ποταμούς και τους έχουν σχεδόν ολότελα σκεπάσει – όπως συνηθίζουμε στην Κύπρο – με σορούς από μπάζα, για να μετοικήσουν κάποτε στη σφαίρα της λήθης.

Κάποτε σε ένα οδοιπορικό της ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΑΣΠΙΔΑΣ στην ύπαιθρο, ένας ηλικιωμένος κοινοτάρχης σε χωριό 23-30 κατοίκων της Πιτσιλιάς, μού εξομολογήθηκε ότι έχει συνεχώς στο αυτοκίνητό αρκετή ποσότητα από φάρμακο για τις νυφίτσες, προκειμένου να το τοποθετεί στις εκατοντάδες παρατημένες αμυγδαλιές που σαν δάσος πρασινίζουν για χρόνια περιμετρικά το χωριό. Δεν τον ενδιαφέρουν οι καρποί, είπε, απλά θέλει να βλέπει ζωντανά και πράσινα τα δέντρα. Όπως όταν ήταν παιδί.

 

 

Για το πάρκο Ακαδημίας κρούουμε τον κώδωνα

Σε επί τόπου επίσκεψη μάς προκάλεσε μεγάλη ανησυχία η ξηρασία που κατέστρεψε τα δέντρα στο πάρκο Ακαδημίας στην Αγλαντζιά. Δυστυχώς εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα μεγάλο ποσοστό των δέντρων του πάρκου απειλούνται από την παρατεταμένη ανομβρία, χωρίς να ληφθούν μέτρα. Πρέπει άμεσα το Τμήμα Δασών να επέμβει και, σε συνεργασία με τον Δήμο Αγλαντζιάς, να φροντίσουν για την άρδευση του πάρκου σε τακτική βάση για να επιβιώσουν τα δέντρα που έχουν απομείνει. Επίσης εντοπίσαμε παντού σκουπίδια, σωρούς με κλαδέματα και υλικά οικοδομής… Άραγε, τι έχει να πει ο Δήμος Αγλαντζιάς;
ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΣΠΙΔΑ
 

  Για τα αμπελοπούλια, βαράτε τους «γάιδαρους» και όχι τα σαμάρια, κύριοι – Του Κυριάκου Αντρέου

[ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ] Αιμομιξία αγρινών και πράσινα άλογα

 Μετά τις δηλώσεις του βουλευτή του ΔΗΣΥ κ. Δίπλαρου, αποταθήκαμε στους ειδικούς για μια αναλυτική και εμπεριστατωμένη περιγραφή της κατάστασης για τις συνήθειες και την υγεία των αγρινών. «Τα αγρινά δεν έχουν θέματα με αιμομιξία γιατί υπάρχει ένας αρκετά μεγάλος πληθυσμός και αρκετή γενετική ποικιλότητα», τόνισε σε ρεπορτάζ της εφημερίδας ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΣΠΙΔΑ ο ανώτερος λειτουργός του Ταμείου Θήρας Νίκος Κασίνης.
«Οι ασθένειες παρακολουθούνται σε συνεργασία με τις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες. Δεν έχουμε οποιαδήποτε έξαρση σε θανάτους τα τελευταία χρόνια, είχαμε μόνο την περίοδο 2001-2003, όταν λόγω μιας ασθένειας που ήρθε από αιγοπρόβατα περιοχής των κατεχομένων είχαμε μαζικούς θανάτους αγρινών».

Συνέντευξη με τον Νίκο Νικολαΐδη: «Η Λεμεσός αντιμετωπίζει τεράστια περιβαλλοντικά προβλήματα»

Ο Νίκος Νικολαΐδης πιστεύει ότι η συλλογικότητα – ένα χαρακτηριστικό που αποδίδει στην πόλη του – επιβάλλει να υπάρχει αλλαγή της σκυτάλης του δημάρχου. Και εξηγείται χωρίς περιστροφές: διαβλέπει τον κίνδυνο να παγιωθεί η Λεμεσός ως μια πόλη- περιτύλιγμα. «Είναι μια πόλη με ωραία πρόσοψη αλλά όχι τόσο ωραίο περιεχόμενο», τονίζει στη συνέντευξή του στην «ΠΑ». Παραδέχεται το επίτευγμα του Ανδρέα Χρίστου, χαρακτηρίζοντας ωραίο το παραλιακό μέτωπο, αλλά την ίδια ώρα διαπιστώνει ότι πίσω από αυτή την όμορφη βιτρίνα η Λεμεσός είναι μια πόλη με αρκετά ανοιχτά προβλήματα, ανάμεσα στα οποία τα περιβαλλοντικά, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι τεράστια: από την καθαριότητα και τα ρύπανση της θάλασσας μέχρι την ηχορύπανση και την έλλειψη πρασίνου.
Ο υποψήφιος για τη δημαρχία της Λεμεσού θεωρεί ότι η ανεξάρτητη του υποψηφιότητα αποτελεί το δυνατό του χαρτί στην προσεχή εκλογική αναμέτρηση. Λέει ότι εξήγγειλε την υποψηφιότητά του χωρίς να περιμένει να αρχίσουν τα κομματικά παζάρια και ο διαμοιρασμός των δήμων μεταξύ κάποιων κομμάτων. «Η τοπική αυτοδιοίκηση χρειάζεται σήμερα έναν ανεξάρτητο υποψήφιο» τονίζει ο κ. Νικολαΐδης «και όχι έναν κομματικό υποψήφιο, διότι τα προβλήματα είναι τεράστια και δεν λύνονται μέσα από κομματικές προσεγγίσεις ή κομματικές ντιρεκτίβες».

Συνέντευξη στον ΠΑΥΛΟ ΝΕΟΦΥΤΟΥ

κ. Νικολαΐδη, η Λεμεσός έχει κάνει ήδη μεγάλα βήματα προόδου. Γιατί η σκυτάλη της δημαρχίας να αλλάξει χέρια;
Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της Λεμεσού είναι η συλλογικότητα. Η Λεμεσός προοδεύει συνέχεια γιατί υπάρχει μια συλλογική δουλειά, υπάρχει μια καθολική διάθεση για προσφορά προς την πόλη. Ό,τι γίνεται, γίνεται με τη συμβολή πάρα πολλών παραγόντων, από το δήμαρχο, τους 26 δημοτικούς συμβούλους, τους φορείς και τα οργανωμένα σύνολα τα πόλης, την ιδιωτική και επιχειρηματική πρωτοβουλία, αλλά και από τον ενεργό πολίτη, ο οποίος είτε με τις απόψεις του, είτε με τις εισηγήσεις του προσφέρει προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτή λοιπόν η συλλογικότητα επιβάλλει να υπάρχει αλλαγή της σκυτάλης του δημάρχου, ούτως ώστε όταν κλείνει ένας κύκλος να ανοίγει ένας άλλος κύκλος για την πρόοδο της πόλης. Ξέρετε ο μεγάλος κίνδυνος για τη Λεμεσό είναι να παγιωθεί ως μια πόλη δύο όψεων. Να είναι μια πόλη με ωραία πρόσοψη αλλά όχι με ανάλογα ωραίο περιεχόμενο. Είναι γεγονός η Λεμεσός έχει ένα ωραίο παραλιακό μέτωπο. Είναι όμως εξίσου γεγονός ότι πίσω από αυτή την όμορφη βιτρίνα η Λεμεσός είναι μια πόλη με αρκετά ανοιχτά προβλήματα.
Θα εννοείτε τις δυτικές συνοικίες που μοιάζουν ξεχασμένες. Τι θα κάνετε γι’ αυτό σε περίπτωση εκλογής σας;
Ακριβώς. Υπάρχουν ολόκληρες συνοικίες, από το Ζακάκι μέχρι την Αγία Φύλα, που έμειναν πίσω αναπτυξιακά, πολιτισμικά, οικονομικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά. Είναι καιρός λοιπόν αυτές οι συνοικίες να περάσουν στο προσκήνιο, γιατί σε αυτές διαμένει η μεγάλη μάζα των δημοτών. Είναι η ώρα να καλυφθούν τα κενά σε υποδομές, σε δίκτυα υπηρεσιών, να αλλάξει η όψη τους, να αποκτήσουν νέα ποιότητα ζωής οι κάτοικοί τους.
Θα πρέπει χωρίς άλλη καθυστέρηση ο δήμος να στρέψει την προσοχή του και προς αυτή την κατεύθυνση, να προγραμματιστούν έργα και να διεκδικηθεί το μερίδιο από ευρωπαϊκά κονδύλια και γι’ αυτές τις πολύ σημαντικές, αλλά υποβαθμισμένες συνοικίες τα Λεμεσού. (περισσότερα…)