Υποκλινόμαστε στους Ιάπωνες

Τα βλέμματα όλων αυτήν την περίοδο είναι στραμμένα στο Μουντιάλ και στους αγώνες που διεξάγονται καθημερινά στα γήπεδα της Ρωσίας. Αρκετές είναι οι ομάδες που λάμπουν στον αγωνιστικό χώρο και αρκετοί οι ποδοσφαιριστές που συγκεντρώνουν τα βλέμματα. Οι κάμερες στρέφονται συχνά-πυκνά στις αντιδράσεις των παικτών του πάγκου και των προπονητών, καθώς και στις ωραίες παρουσίες στις κερκίδες. Ωστόσο, την παράσταση μέχρι στιγμής έκλεψαν… φίλαθλοι, και αυτοί δεν ήταν άλλοι από τους Ιάπωνες φιλάθλους, οι οποίοι μετά τον αγώνα της ομάδας τους με την Κολομβία, και αφού πανηγύρισαν τη νίκη τους, έβγαλαν τις μεγάλες σακούλες που είχαν πάρει μαζί τους και μάζεψαν τα σκουπίδια από τις κερκίδες. Και όχι μόνο τα μάζεψαν, αλλά καθάρισαν σχολαστικά παρακαλώ! Στην Κύπρο δεν έχουμε δει ποτέ να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Διαλέξτε έναν αγώνα του κυπριακού πρωταθλήματος, οποιονδήποτε, και παρακολουθήστε τι κάνουν οι Κύπριοι φίλαθλοι μετά το τέλος του αγώνα. Αφήνουν τα σκουπίδια τους στις κερκίδες και περιμένουν κάποιον άλλον να πάει να τα μαζέψει, γιατί δεν θεωρούν ότι είναι δική τους δουλειά, γιατί δεν θεωρούν ότι είναι απαραίτητο να μαζέψουν τα σκουπίδια τους και να τα ρίξουν στους κάδους ανακύκλωσης. Και αυτή η συμπεριφορά δεν παρουσιάζεται μόνο στα γήπεδα, αλλά και σε συναυλίες, σε αρχαία θέατρα μάλιστα… που είναι και μνημεία και που μας αρέσει να πηγαίνουμε κάποτε γιατί… είμαστε και κουλτουριάδηδες και εκτιμούμε και τον πολιτισμό, του οποίου αφήνουμε τα σκουπίδια μας για να μην μας ξεχάσει! Οι Ιάπωνες, απ’ την άλλη, σύμφωνα με διεθνή μέσα ενημέρωσης, δεν είναι η πρώτη φορά που καθαρίζουν τις κερκίδες από τα σκουπίδια τους, είναι συνήθεια γι’ αυτούς, πάντα το κάνουν. Η καθαριότητα, προφανώς, και η οικολογική συνείδηση αποτελούν στοιχεία του πολιτισμού τους. Κι αυτά τα στοιχεία έκαναν ολόκληρο τον πλανήτη που παρακολουθεί το Μουντιάλ να υποκλιθεί στον ιαπωνικό πολιτισμό. Είναι θέμα καλλιέργειας οικολογικής συνείδησης, για την οποία εμείς έχουμε πολύ δρόμο ακόμα…

Εγ-κλιματικές οι αλλαγές που έρχονται

Του Κυριάκου Ανδρέου

Αντιμέτωπη με καύσωνες, ξηρασία, ακόμη και με εμφάνιση νέων ασθενειών θα είναι η Κύπρος, ως χώρα που πλήττεται έντονα από τις επιπτώσεις της Κλιματικής Αλλαγής, δήλωσε τις προάλλες ο Πρόεδρος του Ινστιτούτου Κύπρου Καθηγητής Κώστας Παπανικόλας, τονίζοντας τη σημασία της διεξαγωγής πρόσφατα στην Κύπρο του Διεθνούς Συνεδρίου για την Κλιματική Αλλαγή που διοργάνωσε το ΙΚυ αλλά και τον πρωταρχικό ρόλο που θα αναλάβει το Ινστιτούτο στην περιοχή. Και θυμηθήκαμε που λέτε πέρσι τέτοιο μήνα που διαβάσαμε στον Πολίτη για την εκπόνηση της σχετικής με το θέμα Εθνικής Στρατηγικής για την προσαρμογή της χώρας μας στην Κλιματική Αλλαγή, που ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2017.
Σκοπός η ενίσχυση της ανθεκτικότητας και ικανότητας προσαρμογής της Κύπρου στις προβλεπόμενες μεταβολές του κλίματος. Ο τέως Υπουργός Γεωργίας Ν. Κουγιάλης θα έπαιρνε στο Υπουργικό 70 ενδεικνυόμενα μέτρα. Από τότε ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Λήφθηκαν τα μέτρα; Και μιλάμε για πραγματικά μέτρα όπως ο αυστηρός έλεγχος και η αποφυγή των υδροβόρων απαιτήσεων σε όλες τις περιοχές με ανεπαρκείς υδατικούς πόρους (π.χ. γήπεδα γκολφ, τουριστικές εγκαταστάσεις, υδροβόρες καλλιέργειες), ενίσχυση της αποδοτικής χρήσης νερού στα κτήρια, τη γεωργία και τη βιομηχανία και επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων υγρών αποβλήτων αστικής προέλευσης μόνο μετά από αυστηρό έλεγχο της καταλληλότητάς του. Ακούσατε εσείς τίποτα; Μόνο άδειες ακούμε να δίνονται που παρακάμπτουν περιβαλλοντικές μελέτες αν και εφόσον γίνονται και αυτές. Έπειτα που είναι η Επίτροπος Περιβάλλοντος, το Τμήμα Περιβάλλοντος, οι αρμόδιοι λειτουργοί να απαιτήσουν; Που είναι οι βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος να ζητήσουν εξηγήσεις; Τι κάνουμε επιτέλους; Το μέλλον δεν μας ανήκει. Ανήκει στα παιδιά μας. Και έχει ευθύνη η Πολιτεία να λάβει μέτρα. Να κοιτά το δάσος και όχι το δέντρο, το συμφέρον των απογόνων μας και όχι της τσέπης αυτών που λαμβάνουν ή δεν λαμβάνουν αποφάσεις. Απαιτούμε μέτρα χθες.

 

Όχι σκουπίδια, όχι πλαστικά…

Και νά που η άνοιξη τελειώνει και μπαίνουμε με φόρα και υψηλές θερμοκρασίες στο ζεστό κυπριακό μας καλοκαιράκι. Ο καιρός άρχισε πλέον να… μυρίζει θάλασσα και όλοι μας κάνουμε σχέδια για το πώς θα καταφέρουμε να περάσουμε όσο πιο πολλές ώρες γίνεται στις υπέροχες παραλίες μας, οργανωμένες και μη, όπως κάνουμε κάθε χρόνο. Ωστόσο, αυτές τις στιγμές της ξεγνοιασιάς πρέπει να θυμόμαστε πως υπάρχουν οργανωμένες παραλίες που υφίστανται παράνομα, καθώς οι διαχειριστές τους δεν έχουν πάρει άδεια ή αγνόησαν τη νομοθεσία θέτοντας σε κίνδυνο το φυσικό περιβάλλον. Ας μην στηρίξουμε, λοιπόν, παρόμοια περιστατικά και καλό είναι όταν περιέρχονται στην αντίληψή μας να τα καταγγέλλουμε στην αρμόδια αρχή, με την ελπίδα να σωθεί ό,τι σώζεται. Επιπλέον, ας θυμόμαστε πως όπου και να επιλέξουμε να περάσουμε στιγμές χαλάρωσης, θάλασσα ή βουνό, οπωσδήποτε πρέπει να σεβαστούμε το περιβάλλον. Επομένως, πρέπει να έχουμε πάντα κατά νου ότι δεν πρέπει να αφήσουμε κανένα ανθρώπινο ίχνος πίσω μας με την αποχώρησή μας από τη φύση, γι’ αυτό και λαμβάνουμε τα απαραίτητα μέτρα ώστε να μαζεύουμε όλα τα σκουπίδια και να τα ρίχνουμε στους πλησιέστερους κάδους ανακύκλωσης. Η φύση δεν χρειάζεται… ανθρώπινα σουβενίρ για να μας θυμάται, πόσω μάλλον βάρβαρες συμπεριφορές, σαν αυτές που βλέπουμε συχνά απέναντι στις χελώνες. Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι είναι ευαίσθητες και ενοχλούνται με την οχληρία. Επιβάλλεται να θυμόμαστε, λοιπόν, ότι δεν πρέπει να κατασκηνώνουμε σε περιοχές που γίνεται εκκόλαψη χελωνών, αλλά ούτε και να προσπαθούμε να τις πιάσουμε. Έχουμε υποχρέωση να καθαρίζουμε το περιβάλλον που επισκεπτόμαστε και να μην προκαλούμε καταστροφές σε αυτό, μόνο έτσι θα το έχουμε και θα το χαιρόμαστε. Μόνο έτσι οι παραλίες μας θα συνεχίσουν να κερδίζουν  τη γαλάζια σημαία και άλλες διακρίσεις. Επομένως, θυμόμαστε και φέτος… Όχι σκουπίδια, όχι πλαστικά σε θάλασσες, ακτές και βουνά… Ας δείξουμε ότι κάναμε ένα πολιτισμικό βήμα προόδου…

 

ΥΓ: Ελπίζουμε όντως ο Δήμος Λεμεσού να έχει λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε οι παραλίες της πόλης να μην παρουσιάσουν και φέτος την περσινή άθλια εικόνα!

Τι σκατά κάνουν και είναι πάντα πνιγμένοι στο δημόσιο;

Του Κυριάκου Ανδρέου

Άκουγα προσφάτως στο ραδιόφωνο εκπρόσωπο των συνδέσμων των Κρατικών Ινστιτούτων Επιμόρφωσης που έλεγε από ραδιοφώνου πως παρακαλούν οι συνάδελφοί της να μην πέφτει αργία σε εργάσιμη μέρα γιατί χάνουν μεροκάματο. Αναπόφευκτα έκανα τη σύγκριση με τους μόνιμους εκπαιδευτικούς αλλά και γενικά τους δημόσιους υπαλλήλους που παρακαλάνε να πέφτει αργία σε εργάσιμη. Τελικά λέτε να είναι αυτή η ριζοσπαστική λύση που πρέπει να δοθεί; Όσο εργάζεται κανείς να αμείβεται! Ή καλύτερα όποιος εργάζεται. Προέδρου, Υπουργών και βουλευτών συμπεριλαμβανομένων. Διότι δεν μπορεί να μας λένε κάθε φορά που προκύπτει ένα θέμα και αρχίζει η κατακραυγή του κόσμου «ξέρετε δεν έχουμε χέρια. Θέλουμε και άλλους λειτουργούς, θέλουμε προαγωγές, πλήρωση κενών θέσεων». Μα πως γίνεται πάντα να λείπουν χέρια; Τα υφιστάμενα χέρια τι κάνουν όταν μια αίτηση για ΕΕΕ παίρνει μήνες για να εξεταστεί ενώ δυσπραγούντες φτάνουν στην απόγνωση; Τι σκατά κάνουν σε όλες τις υπηρεσίες, στα νοσοκομεία πολύ περισσότερο, όπου δηλαδή καταφεύγουν οι φτωχοί του τόπου; Γιατί για τους φτωχούς δεν υπάρχουν ποτέ χέρια; Και γιατί για το χρήμα βρίσκονται και με το παραπάνω χέρια να σταμπάρουν εγκρίσεις; Ποιον περιπαίζουν αλήθεια; Τις προάλλες μαθαμε για την έγκριση του πάρκου κροκοδείλων. Μάλιστα. Και τον άλλο με το ζωολογικό πάρκο που οι ίδιοι λένε ότι είναι παράνομος δεν τον κλείνουν. Αλλά για την κ. Μαρία που είχε ένα έμβασμα από το παιδί της, το ΕΕΕ είναι απίστευτο πόσο τάχιστα το εντοπίζει και της κόβει το επίδομα. Τέτοιο κράτος είμαστε ρε κοπέλια. Τέτοιο κράτος… Αν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάτει. Αν είσαι ενας ματσό που θέλει πολιτογράφηση οι λειτουργοί είναι τάχιστοι στην εξυπηρέτηση. Αν θέλεις μια τελική έγκριση για το σπίτι σου στη Λακατάμεια, να περιμένουν τα εγγόνια σου. Πριν από λίγες μέρες διάβαζα σε άρθρο του Φιλελεύθερου πως την ίδια ώρα που η Κυβέρνηση επιβραβεύει τη διαφθορά και τη διαπλοκή, κάνει γαργάρα το διαχρονικό αίτημα των οροθετικών-ασθενών με AIDS για την καταβολή ενός επιδόματος, το οποίο θα τους επιτρέψει να ζουν, αν μη τι άλλο, με αξιοπρέπεια. Αναφερόταν στην έρευνα της εφημερίδας που διαβάζετε. Και διερωτάσαι και πάλι. Μα ακόμα και εκείνα που πρέπει να κάνουν σε ένα κράτος τα κάνουν οι δημοσιογράφοι; Που είναι το κράτος προνοίας, η δίκαιη κοινωνία που μας πελεκούν; Για ποιο λόγο τους πληρώνουμε; Διότι εμείς τους πληρώνουμε. Καταλήγω με την ευχή στο δημόσιο να ήταν πάντα τόσο ορεξάτοι για δουλειά όσο γίνονται όταν θέλουν να διεκδικήσουν. Πολύ περισσότερο οι κυβερνώντες να ήταν τόσο πρόθυμοι να βοηθήσουν τον κόσμο όσο το να βοηθήσουν το χρήμα με πόδια. Ντροπή τους.

Τις μέλισσες ρε!

Διπλή ζημιά προκαλείται αυτήν την περίοδο εκεί όπου οι παραγωγοί χρησιμοποιήσουν μελισσοτοξικά εντομοκτόνα στα δέντρα τους. Και όμως πέρασε του ντούκου η είδηση στο philenews ότι ο πληθυσμός τους στην Κύπρο μειώνεται δραστικά, καθώς το τελευταίο διάστημα παρατηρούνται τα φαινόμενα των μαζικών ψεκασμών σε ανθισμένα φυτά, αλλά και οι ψεκασμοί με εντομοκτόνα σε ανθισμένα δέντρα. Σε δηλώσεις του ο Πρόεδρος του Παγκύπριου Συνδέσμου Μελισσοκόμων Μάριος Κωνσταντίνου, είπε πως αποτέλεσμα των λανθασμένων πρακτικών και της παράλειψης ορισμένων να συμμορφωθούν με τις πρόνοιες του Εθνικού Σχεδίου Δράσης, βασισμένου σε ευρωπαϊκή – κοινοτική οδηγία, είναι ο αριθμός των μελισσών να μειώνεται κατά χιλιάδες. Είναι γνωστό πως οι ψεκασμοί με φυτοπροστατευτικά προϊόντα κατά την περίοδο της ανθοφορίας δημιουργούν σοβαρά προβλήματα διότι πολλά από αυτά και περισσότερο τα εντομοκτόνα είναι μελισσοτοξικά. Αποτέλεσμα αυτών των επεμβάσεων είναι ο θάνατος μελισσών και κατά συνέπεια προκαλείται διπλή ζημιά, αφενός γιατί χάνεται η παραγωγή των ιδίων των μελισσών και αφετέρου διότι μειώνεται η φυτική παραγωγή, αφού για το δέσιμο των καρπών βασικός συντελεστής είναι η μέλισσα (επικονίαση). Τρομάζει και μόνο η ιδέα να αφανιστούν κάποια στιγμή οι μέλισσες. Δεν θα πάρει καιρό να αφανιστεί και η ανθρωπότητα, και δεν πρόκειται για έργο επιστημονικής φαντασίας αλλά πραγματικές επιστημονικές προειδοποιήσεις.
Για τους λόγους αυτούς οι δενδροκαλλιεργητές θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί. Αν και ο κλάδος μελισσοκομίας υποδεικνύει πως για ορισμένα φάρμακα που χρησιμοποιούνται σε ψεκασμούς δεν τίθεται θέμα ακαταλληλότητας, εντούτοις υπάρχουν συγκεκριμένα φάρμακα, η χρήση των οποίων θεωρείται απαγορευτική. Ένεκα του γεγονότος ότι οι πτήσεις μελισσών πραγματοποιούνται νωρίς την ημέρα, συστήνεται αν μη τι άλλο οι ψεκασμοί να γίνονται κατά τη διάρκεια του απογεύματος, σύσταση με την οποία δεν συμμορφώνονται όλοι.

 

Εξοικονομήστε επιτέλους νερό

Είμαστε σχεδόν δύο μήνες πριν το καλοκαίρι και τα πράγματα δεν είναι και τόσο καλά όσον αφορά την υδατική κατάσταση στο νησί. Οι θερμοκρασίες ανέβηκαν σε αρκετά υψηλά επίπεδα, πολύ πιο πάνω από τα κανονικά για την εποχή, ενώ με τις βροχές που σημειώθηκαν ολόχρονα δεν είμαστε σε θέση να καλύψουμε όλες μας τις ανάγκες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Και μπορεί οι κρατικές υπηρεσίες και τα αρμόδια τμήματα να έχουν τους μηχανισμούς για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση, προβαίνοντας ενίοτε και σε περικοπές κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών στην άρδευση, ωστόσο και εμείς οι πολίτες έχουμε τις δικές μας ευθύνες για την έλλειψη νερού που ενίοτε παρατηρείται. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που μας συμβαίνει. Η ανομβρία είναι ένα από τα διαχρονικά προβλήματα του τόπου μας και γνωρίζουμε πολύ καλά ότι έχει ως συνέπεια την έλλειψη νερού και κατ’ επέκταση τις δαπανηρές για το κράτος αφαλατώσεις.  Τι κάνουμε όμως εμείς γι’ αυτό; Αντί τόσα χρόνια να αναπτύξουμε κουλτούρα υδατικής συνείδησης, συνεχίζουμε να ξοδεύουμε αφειδώλευτα το νερό, συνεχίζουμε να κρατάμε το λάστιχο και να σφουγγαρίζουμε τις βεράντες, τα πεζοδρόμια και… τους δρόμους άμα λάχει, γεμίζουμε τις μπανιέρες γιατί το ντους ποτέ δεν είναι αρκετό και αφήνουμε το νερό της βρύσης να τρέχει ενώ κάνουμε άλλη δουλειά. Είναι καιρός, λοιπόν, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας ο καθένας ξεχωριστά ώστε να εξοικονομήσουμε νερό.  Το να κλείνουμε τη βρύση αμέσως μόλις τελειώσουμε το πλύσιμο των χεριών ή των πιάτων, το να μην χρησιμοποιούμε λάστιχο, αλλά μόνο κουβά και σφουγγαρίστρα για το σφουγγάρισμα, το να κάνουμε ένα γρήγορο ντους, το να φυλάμε νερό που μας έχει απομείνει από άλλη δουλειά για το σφουγγάρισμα είναι μόνο μερικοί τρόποι με τους οποίους εξοικονομούμε νερό εύκολα και απλά. Ας λάβουμε, λοιπόν, όλοι τα μέτρα μας…

 

Πρόεδρε ας μεν φτύνουμε πάνω μας

Του Κυριάκου Ανδρέου
Με μήνυμά του στο twitter o Πρόεδρος της Δημοκρατίας το μεγάλο Σάββατο έγγραφε: «Συμπατριώτισσες, Συμπατριώτες, Με την ευκαιρία της Ανάστασης του Κυρίου θέλω να απευθυνθώ στην καθεμιά και στον καθένα από εσάς για να εκφράσω τις θερμότερες ευχές μου για προσωπική και οικογενειακή ευτυχία». Το αμέσως επόμενο μήνυμά του κ. Αναστασιάδη ήταν στις 11 Απριλίου, δηλαδή την Τετάρτη μετά το Πάσχα. Και μας έλεγε: «Φέτος, για πρώτη φορά δεν σημειώθηκε κανένας τραυματισμός από τη χρήση κροτίδων, κανένα σοβαρό τροχαίο δυστύχημα και καμία απώλεια ζωής. Όλοι αξίζουν συγχαρητήρια γι’ αυτό και ιδιαίτερα η @Cyprus_Police για τις αποτελεσματικές και στοχευμένες εκστρατείες κατά την περίοδο του Πάσχα». Αλήθεια Πρόεδρε; Κατανοητή βεβαίως η δική σας συμβολή στην πάταξη του φαινομένου των κροτίδων αλλά μάλλον από τύχη δεν προέκυψε τραυματισμός φέτος. Διότι σε όλες τις ελεύθερες περιοχές οι φιλήσυχοι πολίτες δεν έκλεισαν μάτι από τα μπαμ μπουμ. Στοχευμένη θα ήταν η εκστρατεία αν δεν ρίχνονταν εκατοντάδες χιλιάδες κροτίδες, οι οποίες είτε κατασκευάστηκαν είτε αγοράστηκαν. Και εδώ πρέπει να προβληματιστούμε. Και εσείς κύριε Πρόεδρε, και η κυβέρνησή σας και η Αστυνομία. Πόσο εύκολα ειδικά οι νέοι βρίσκουν αυτό που θέλουν. Πρόσφατα ήταν οι κροτίδες. Άλλες φορές ή και καθημερινά είναι άλλα πράγματα. Συνήθως απαγορευμένα. Τι κάνετε; Δεν είναι με εποχικές εκστρατείες τύπου «Στοπ» που λύνεται ένα πρόβλημα. Και ειδικά η νεολαία θέλει ιδιαίτερη προσοχή. Όχι σπαστικές κινήσεις μα προγράμματα που δεν θα μένουν στα χαρτιά και θα υλοποιούνται. Θέλουμε μέλλον; Ας προσέξουμε το παρόν. Και το παρόν δεν είναι μόνο ο θεμιτός και ο αθέμιτος πλουτισμός των λίγων. Είναι ένας λαός που ευημερεί και παράγει. Χρόνια σας πολλά. 

 

Γιατί παραπονιόμαστε για τον Πενταδάκτυλο;

Τα κάναμε θάλασσα… με τις Θαλασσινές Σπηλιές, θα μπορούσαμε να πούμε. Κι όμως, μια τέτοια δήλωση θα μπορούσε να ακουστεί και σαν δικαιολογία, ότι δηλαδή έγιναν κάποιες λανθασμένες εκτιμήσεις, έγινε ένα ακόμα λάθος που οδήγησε στα γνωστά αποτελέσματα. Λοιπόν, όχι, δεν τα κάναμε απλώς θάλασσα. Αυτό που έγινε ήταν πολύ χειρότερο. Ούτε απλή αδιαφορία ήταν. Γίναμε ακόμα μια φορά μάρτυρες μιας τακτικής που σκοπό έχει την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου. Δεν απασχολεί τις υπηρεσίες μας πώς να προστατέψουν ούτε τις φώκιες, ούτε τις χελώνες, ούτε οποιοδήποτε άλλο είδος προς εξαφάνιση. Συμφέροντα. Μόνο αυτά υπάρχουν, να κτίσουμε όλο το νησί, βουνά, δάση, παραλίες, να γίνουμε πιο πλούσιοι, να έρχονται όσοι τουρίστες επιθυμούν χλιδάτες διακοπούλες και να μας ακουμπάνε τα ωραία τους λεφτουδάκια… Στον αρχοντοχωριατισμό μας δεν χωράνε ευαισθησίες για ζωάκια των οποίων η ύπαρξη απειλείται. Είναι δε πιθανόν από κάποια μετέπειτα μελέτη των θαυμάσιων αρμόδιων υπηρεσιών να εξάγεται το συμπέρασμα πως οι φώκιες είναι επικίνδυνες για τις αναπτύξεις στην περιοχή. Κι όμως, δεν είναι ακραίο σενάριο. Την ώρα που όλος ο πολιτισμένος κόσμος προσπαθεί να βρει λύσεις για να σταματήσει την κλιματική αλλαγή και να προστατεύσει τη χλωρίδα και την πανίδα αυτού του πλανήτη, στην Κύπρο, σε μια από τις ομορφότερες περιοχές του νησιού, σε μια περιοχή βιολογικού και γεωλογικού ενδιαφέροντος, όπου μάλιστα βρίσκει καταφύγιο η φώκια Monachus monachus, εκδίδεται θετική γνωμάτευση από το Τμήμα Περιβάλλοντος της Δημοκρατίας για τρεις αναπτύξεις, που περιλαμβάνουν οκταώροφο ξενοδοχείο και 44 επαύλεις. Τι κι αν η περιοχή είναι απείρου κάλλους, τι κι αν η φώκια  Monachus monachus χαρακτηρίζεται είδος κρισίμως κινδυνεύον με αφανισμό από τη Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης; Στην περιοχή θα γίνουν αναπτύξεις, με αποτέλεσμα την καταστροφή της και την εξαφάνιση του εν λόγω είδους φώκιας από τα νερά μας. Και όλα αυτά με τις ευλογίες του κράτους! Αν δεν είναι αυτό έργο βάρβαρων ανθρώπων, τότε τι είναι; Γιατί παραπονιόμαστε, όμως, τότε για τις καταστροφές στον Πενταδάκτυλο; Ποια η διαφορά; Τι παραπάνω κάνουμε εμείς δηλαδή για να προστατεύσουμε αυτό τον τόπο;

Μα που στ’ ανάθεμμα εν η Ευρώπη σιορ;

Του Κυριάκου Ανδρέου

Διαβάζω από ημεδαπά ΜΜΕ. Αυστηρό μήνυμα στην Άγκυρα στέλνει ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Αντόνιο Ταγιάνι αναφορικά με την τουρκική προκλητικότητα στην κυπριακή ΑΟΖ. Μην βιάζεστε. Τηλεφωνική επικοινωνία με τον Νίκο Αναστασιάδη είχε μετά βεβαίως από πρωτοβουλία του δικού μας. Τα άλλα τα αυστηρά τα μοιράστηκε, μέσω ανάρτησής του στο twitter. Εκεί βρε κάλεσε την Τουρκία «να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο και να αποφύγει εμπλοκή της σε επικίνδυνες προκλήσεις στα χωρικά ύδατα της Κύπρου». Εκεί σημείωσε ότι «η Τουρκία θα πρέπει να δεσμευτεί σε σχέσεις καλής γειτονίας, ξεκινώντας με άμεση αποκλιμάκωση στην περιοχή». Αλλού διαβάσαμε για χαστούκι του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ στην Τουρκία. Πάλι μην βιάζεστε. Το χαστούκι ήταν και πάλι διαδικτυακό μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Στο Twitter είναι που κάλεσε την Τουρκία να αποφύγει απειλές ή ενέργειες κατά οποιουδήποτε κράτους μέλους της ΕΕ. «Μετά το τηλεφώνημά μου με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη απόψε καλώ την Τουρκία να αποφύγει απειλές ή ενέργειες κατά οποιουδήποτε μέλους της ΕΕ και αντ’ αυτού να δεσμευθεί σε σχέσεις καλής γειτονίας, ειρηνική διευθέτηση διαφορών και σεβασμό στην εδαφική κυριαρχία». Μα εν διπλωματία τούτη σιόρ; Να τιτιβίζουν οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι μετά που τους πιάνει ο Αναστασιάδης και να νομίζουμε πως μας κάνουν και χάρη; Καρτερά το Twitter o Ερντογάν για να κλάσει, με το συμπάθιο, μέντες; Όταν όλη η Ευρώπη τον προσκυνά για να μην την βυθίσει με πρόσφυγες και μετανάστες; Επειδή ο Ταγιάνι και ο Τουσκ (οι συνεργάτες τους καλύτερα) έγραψαν 200-300 χαρακτήρες στο Twitter; Που να ήξεραν οι οραματιστές της Ενωμένης Ευρώπης το 1993 ότι εν έτει 2018 η Ένωση θα ήταν διαδικτυακή ένωση παραινέσεων. Πολεμοχαρείς δεν είμαστε. Την Ειρήνη ευαγγελιζόμαστε, διερωτόμαστε ωστόσο αν έτσι η ΕΕ προστατεύει τα μέλη της. Αν με τιτβίσματα τα οποία σχολιάζουν από κάτω η Σάρα και η Μάρα προσδίδει σοβαρότητα στους θεσμούς της. Μια φούχτα άνθρωποι είμαστε. Περιμένουμε από κάποιον να μας προστατέψει. Η ΕΕ ήταν η αγκαλιά στην οποία προσφύγαμε με ελπίδα. Φευ! Ένα χρυσοπράσινο φύλο είμαστε που τα συμφέροντα των άλλων, οικονομικά και άλλα μια το παίρνουν από εδώ μια από εκεί. Και τα χειρότερα έπονται. Μια χώρα που στηρίζεται στον τουρισμό και που τα τελευταία χρόνια έχει ανακάμψει εν πολλοίς λόγω προβλημάτων σε άλλες γειτονικές χώρες που έστρεψαν προς ημάς τους τουρίστες ήρθε η ώρα να πληρώσει την αφέλειά της. Απαιτούμε από σύσσωμη την πολιτική ηγεσία του τόπου να αφήσει τα μικροκομματικά της και από κοινού να βρει τις διπλωματικές οδούς που θα μας απεγκλωβίσουν από αυτή την επικίνδυνη κατάσταση. Το δυστύχημα για μας δεν είναι που η Τουρκία είναι υπερδύναμη στρατιωτικά αλλά που είναι και διάβολος στη διπλωματία. Η διπλωματία δεν απαιτεί πλήθη, μυαλό απαιτεί αλλά φευ. Αυτό εξαντλείται μόνο για προεκλογικές ραδιουργίες… Προσοχή, ψυχραιμία και βάλτε επιτέλους μυαλό. Η ιστορία δυστυχώς, αν και διδάσκεται, επαναλαμβάνεται.

Δαμέ απέχουν εσκεμμένα οι υποψήφιοι, οι πολίτες θα ασχολούνταν;

Του Κυριάκου Ανδρέου

Δεν ξέρω αν το καταλάβατε αλλά είμαστε στην τελική στροφή για τις Προεδρικές Εκλογές. Δεν ξέρω αν το καταλάβατε αλλά σε δυο βδομάδες αποφασίζουμε για το ποιος θα πάρει τις τύχες μας στα χέρια του την επόμενη πενταετία. Αυτό που είμαι σίγουρος πάντως πως δεν καταλάβατε είναι ότι παίζεται μεγάλο παιγνίδι πάνω στις ράχες μας. Λες και είναι συμφωνημένοι ήδη οι υποψήφιοι και τα κόμματα. Λες και έχουν κάνει τα κουμάντα τους. Ο ένας περιμένει τον άλλο για να απαντήσει, οι δημοσιογράφοι δεν έχουν θέμα προεκλογικό να γράψουν και γίνεται κύρια είδηση μια πορδή, με το συμπάθιο, έτσι για να είχαμε να λέγαμε. Μα καλά ο απερχόμενος Πρόεδρος έχει τους λόγους του να κάθεται φρόνιμος. Οι άλλοι υποψήφιοι που είναι; Τι κάνουν; Πως μας πείθουν να τους ψηφίσουμε; Δε μου έτυχε να μου κτυπήσει κανείς την πόρτα για να με πείσει αλλά ο δημόσιος διάλογος πάσχει. Δεν ξέρω αν μας φωτίσει το άγιο πνεύμα μετά τα ντιπέιτ αλλά κάτι βρωμά σε αυτήν την ιστορία. Όπως βρωμούν πολλά από αυτά που ξέρει ο ένας για τον άλλο αλλά για κάποιον λόγο δεν τα βγάζουν στη φόρα. Γιατί άραγε; Εσάς δεν σας ξενίζει που υπάρχει αυτή η προεκλογική άπνοια; Που οι υποψήφιοι δεν μπαίνουν καν στον κόπο να προβληθούν πέρα από τις φανφάρες που λένε κατά μόνας σε τηλεοπτικές εκπομπές; Δεν ψηφίζουμε βουλευτές κύριοι. Πρόεδρο ψηφίζουμε. Βαρεθήκαμε τα ποιηματάκια των εκπροσώπων στα πάνελς κάθε μέρα.
Ντροπή σας κύριοι. Ντροπή σας που πάτε να φορτώσετε στους ψηφοφόρους αδιαφορία για την κάλπη όταν τον χορό εσείς πρώτοι τον ανοίγετε. Ή μάλλον τον έχετε σε παύση. Εύχομαι όταν πατήσετε ξανά το «play» να μην εξελιχθεί ο χορός σε… Ζαλόγγου. Για όλους εμάς που καλούμαστε να ψηφίσουμε όχι τον καλύτερο αλλά τον λιγότερο τσαρλατάνο.